یادگاری برای همه عمر
به خواهر نازنینم
به هستی خدا قسم به نو ر این ستاره ها
قسم به باور زمین تو شاخ و برگ لاله ها
از اولین روز امید معنی عشق همین بوده
که آسمون سنگ صبور غصه ی زمین بوده
خواهری و برادری تو رسم سبز کهکشون
توی کتاب زندگی تو قلبای پیر و جوون
صندلیای خالی نیست خطای بیصدایی نیست
مانور دلواپسی ها تو بستر جدایی نیست
دل اگه عاشقه که تو سکوت شب جون نمیده
حکم طلاق لیلی رو به دست مجنون نمیده
زندگی یه مسابقه ست یه شمعی تو! میون باد
قبولی تو این امتحان یکم مقاومت میخواد
خاموشی آسونه عزیز شعله بکش ترانه شو
نقطه ی اولین یک عروج عاشقانه شو
سکوت علاج درد ما نبوده و نمیشه هم
عاشقی فرزند غمه همیشه بود همیشه هم ...
نامه به سر رسید ولی قسم به خاک سرزمین
من آسمونم تو زمین ... برادری یعنی همین...
امید ایران مهر
۱۱ آبان ۱۳۸۵
(وقتی که خوابش نمی برد)
نوشته شده توسط اميد ايرانمهر |
وهم ثابت | موضوع:
|