
یار دبستانی من!
با من و همراه منی
چوب الف بر سر ما
بغض من و آه منی
حک شده اسم من و تو
رو تن این تخته سیاه
ترکه ی بیداد و ستم
مونده هنوز رو تن ما
دشت بی فرهنگی ما هرزه تموم علفاش
خوب اگه خوب بد اگه بد مرده دلای آدماش
دست من و تو باید این پرده هارو پاره کنه
کی میتونه جز من و تو درد مارو چاره کنه؟
نوشته شده توسط اميد ايرانمهر |
وهم ثابت | موضوع:
یادمان |