لنگستن هیوز : رویاهایت (اوهامت) را از دست نده ، زیرا برای اینکه شکست نخوری باید به آنها تکیه کنی...
در سایه هراس جنگ؛ما هنوز خوشبختیم
پابه پای همهمه
راه می رویم
در صدای سوت یک قطار برقی
با نوای ناب انتظار می دویم
در کنار ما
لهجه ی شرجی او می لرزد...
ما ستاره می بینیم
ما ترانه می چینیم
ما خوشبخت ترینیم
حال ما خوب است
حتا در میان آتش وحشت
از افروختن جنگی دگرباره...
روز خوبی بود،نه؟
مطلب را به بالاترین بفرستید:
