به همزاد نارا ...
می شناسم...
از ازل تو را می شناسم...
زیباروی مسافر!
دلت سرخ و رخسارت آفتابی ...
در میان آن همه گل های صورتی - در تالاب انزلی-
تو بودی که رنگی دیگرگونه آفریدی...
پاک همچون خاطره های زلال کودکی... سپید!
گاهی دیده می شوی و گاه ... نه!
مثل ستاره ها... ولی ...
می درخشی ... خواهر! - چه شب باشد چه روز ! -
***
{اوهام را که ورق می زنم ... نامت همواره جاری ست}
با بهار آمده ای ...
آمدنت متبرک باد!
امید ایران مهر
فروردین ۱۳۸۶
ترانه خونه :
شب نیلوفری
ترانه سرا : ایرج جنتی عطایی
آهنگساز : سیاوش قمیشی
خواننده : ابی
بايد از عطر اقاقي تو رو آغاز كنم
با صداي خيس بارون تو رو آواز كنم
از تماشاي قناري به تو پرواز كنم
به تو پل ميزنم از بهانه هامو
از همه شبانه ها مو
ميرسم به تو دوباره
بوي عطرتو ميدن ترانه هامو
پر اسمت ميشن عاشقانه هامو
از گل و شعر و ستاره
ميرسم به تو دوباره
نيستي اما يادت اينجاست
وقت گل كردن روياست
مطلب را به بالاترین بفرستید:
