لنگستن هیوز : رویاهایت (اوهامت) را از دست نده ، زیرا برای اینکه شکست نخوری باید به آنها تکیه کنی...
خاطره های خط خطی (4) ×
آسمان،
سپید مثل زمین
از لای پنجره سوز و
سوزن که چشم من به نخ می دوزد - برای مادربزرگ -
سپید مثل زمین
از لای پنجره سوز و
سوزن که چشم من به نخ می دوزد - برای مادربزرگ -
صورتم
دستانم
گردنم یخ می کند
دستکش ... شال می خواهم... مادربزرگ!
و تو!
چشمانت،
سیاه! بالایِ شالِ سرخ
در کاپشنِ سپید، دستانت
و لبخندت...
گرم می شوم...
برف می بارد
سپید می شویم
بهشت در برف را آآآ
می بینم ... بی حرف!
ساکت کلاغ!
صدای کبریت را نشنیدی؟
کشیدم ...
خاطره سوخت...
گرم شدی؟
*بخشی از «دفتر خاطره های خط خطی»
اميد ايرانمهر
نوشته شده توسط اميد ايرانمهر | وهم ثابت | موضوع: اوهام شاعرانه |
مطلب را به بالاترین بفرستید:
