تبليغاتX
اوهام محرمانه - غریبه نمی شویم آشنای همیشه!

نشاید که زنجیر بر اوهام بست ، خوشا آن که زنجیر رویا گسست






غریبه نمی شویم آشنای همیشه! 

(در اسارتِ کویر بی تکنولوژِی که عاجزم کرد از تبریکِ بهنگام)

یادت هست برایت نوشتم:

دلت سرخ و رخسارت آفتابی ،
در میان آن همه گل های صورتی
تو بودی
که رنگی دیگرگونه آفریدی
همچون خاطره ی زلال کودکی               پاک

و چون سپیده ی صبح                             روشن ... 


آری همزاد بهار!
حضورت بهانه شد برای نوشتن                             اهلی شدن!
که واژه ها وامدار اهلی شدن انسانند...
و بی شک
اگزوپری  تو را می شناخت!

همزاد نارا ...!
غریبه نمی شویم ما
که آشنایی فصلی ست برایمان                     تا همیشه سبز

شک نکن!
تا وقتی که با بهار می آیی
آشنا خواهیم ماند                       به قامتِ سپیده ی دومین روز بهار ...

باز با بهار آمده ای ...                   چه دل انگیز                  چه دلچسب
آمدنت متبرک بادا!

اميد ايران‌مهر
۵ فروردین ۱۳۸۷


 

نوشته شده توسط اميد ايران‌مهر | وهم ثابت | موضوع: |